وسواس يك ايده، فكر، تصور، احساس يا حركت مكرر يا مضر كه با نوعى احساس اجبار و ناچارى ذهنى و علاقه به مقاومت در برابر آن همراه است. بيمار متوجه بيگانه بودن حادثه نسبت‏به شخصيت‏خود بوده از غير عادى و نابهنجار بودن رفتار خودآگاه است.روانشناسان وسواس را نوعى بيمارى از سرى نوروزهاى شديد مى‏دانند كه تعادل روانى و رفتارى را از بيمار سلب و او را در سازگارى با محيط دچار اشكال مى‏سازد و اين عدم تعادل و اختلال داراى صورتى آشكار است.

روانكاوان نيز وسواس را نوعى غريزه واخورده و ناخودآگاه معرفى مى‏كنند و آن را حالتى مى‏دانند كه در آن، فكر، ميل، يا عقيده‏اى خاص، كه اغلب وهم‏آميز و اشتباه است آدمى را در بند خود مى‏گيرد، آنچنان كه حتى اختيار و اراده را از او سلب كرده و بيمار را وامى‏دارد كه حتى رفتارى را برخلاف ميل و خواسته‏اش انجام دهد و بيمار هرچند به بيهودگى كار يا افكار خودآگاه است اما نمى‏تواند از قيد آن رهايى يابد.
وسواس به صورتهاى مختلف بروز مى‏كند و در بيمار مبتلاى به آن اين موارد ملاحظه مى‏شود :
اجتناب؛ تكرار و مداومت؛ترديد؛شك در عبادت؛ترس؛دقت و نظم افراطى؛اجبار و الزام؛احساس بن بست؛عناد و لجاجت.
علائم ديگر:در مواردى وسواس بصورت، خود را در معرض تماشا گذاردن، دله دزدى، آتش زدن جايى، درآوردن جامه خود، بيقرارى، بهانه‏گيرى، بى‏خوابى، بدخوابى، بى‏اشتهايى،... متجلى مى‏شود آنچنانكه به اطرافيانش اين احساس دست مى‏دهد كه نكند ديوانه شده باشد.
انواع وسواس:وسواسهايى كه تمام فكر و انديشه افراد را تحت تاثير قرار داده و احاطه‏شان مى‏كند معمولا بصورتهاى زير است:
وسواس فكرى:
اين وسواس بصورتهاى مختلف خود را نشان مى‏دهد كه برخى از نمونه‏هاى آن بشرح زير است:
انديشه درباره بدن:
بدين گونه كه بخشى مهم از اشتغالات ذهنى و فكرى بيمار متوجه بدن اوست. او دائما به پزشك مراجعه مى‏كند و در صدد به‏دست آوردن دارويى جديد براى سلامت‏بدن است.
رفتار حال يا گذشته:
مثلا در اين رابطه مى‏انديشد كه چرا در گذشته چنين و چنان كرده؟ آيا حق داشته است فلان كار را انجام دهد يا نه؟ و يا آيا امروز كه مرتكب فلان عملى مى‏شود آيا درست مى‏انديشد يا نه؟ تصميمات او رواست‏يا ناروا ؟
در رابطه با اعتقادات: زمانى فكر وسواسى زمينه را براى تضادها و مغايرت‏هاى اعتقادى فراهم مى‏سازد. مسايلى در زمينه حيات و ممات، خير و شر، وجود خدا و پذيرش يا طرد مذهب ذهن او را بخود مشغول مى‏دارد.
انديشه افراطى:
زمانى وسواس در مورد امرى بصورت افراط در قبول يا رد آن است‏با اينكه بيمار خلاف آن را در نظر دارد ولى بصورتى است كه گويى انديشه مزاحمى بر او مسلط است كه او را ناگزير به دفاع از يك انديشه غلط مى‏سازد، از آن دفاع و يا آن را طرد مى‏كند بدون اينكه آن مساله كوچكترين ارتباطى با زندگى او داشته باشد; مثلا در رابطه با دارويى عقيده‏اى افراطى پيدا مى‏كند بگونه‏اى كه طول عمر، بقاى زندگى و رشد خود را در گرو مصرف آن دارو مى‏داند، اگرچه در اثر مصرف به چنان نتيجه‏اى دست نيابد.
2- وسواس عملى:
وسواس عملى به شكلهاى گوناگون خود را بروز مى‏دهد كه ما به نمونه‏ها و مواردى از آن اشاره مى‏كنيم :
شستشوى مكرر: مردم بر حسب عادت تنها همين امر را وسواس مى‏دانند و اين بيمارى در نزد زنان رايجتر است.
رفتار منحرفانه:
جلوه آن در مواردى بصورت دزدى است و اين امر حتى در افرادى ديده مى‏شود كه هيچ‏گونه نياز مادى ندارند.
دقت وسواسى:
نمونه‏اش را در منظم كردن دگمه لباس و... مى‏بينيم و وضعيت فرد بگونه‏اى است كه گويى از اين امر احساس آرامش مى‏كند.
شمردن:
شمردن و شمارش‏ها در مواردى مى‏تواند از همين قبيل بحساب آيد مثل شمردن نرده‏ها با اصرار بر اين كه اشتباهى در اين امر صورت نگيرد.
راه رفتن:
گاهى وسواس‏ها بصورت راه رفتن اجبارى است. شخص از اين سو به آن سو راه مى‏رود و اصرار دارد كه تعداد قدمها معين و طبق ضابطه باشد. مثلا فاصله بين دو نقطه از ده قدم تجاوز نكند و هم از آن كمتر نباشد.
3- وسواس ترس:
صورتهاى ترس وسواسى عبارت است از: ترس از آلودگى - ترس از مرگ - ترس از دفع - ترس از محيط محدود - ترس از امرى خلاف اخلاق - ترس از تحقق آرزو.
4- وسواس الزام:
در اين نوع وسواس نمى‏تواند خود را از انجام عمل و يا فكرى بيرون آورد و در صورت رهايى از آن فكر و خوددارى از آن عمل موجبات تنش در او پديد خواهد آمد.
وسواس در چه كساني بروز مي كند؟
الف) در رابطه با سن
تجارب حيات عادى افراد نشان مى‏دهد كه وسواس همگام با بلوغ و در غليان شهوت در افراد پايه گرفته و تدريجا رشد مى‏كند. اگر در آن ايام شرايط براى درمان مساعد باشد بهبودهاى نسبى و دوره‏اى پديد مى‏آيد وگرنه بيمارى سير مداوم و رو به رشد خود را خواهد داشت تا جايى كه خود بيمار به ستوه مى‏آيد.
ب) در رابطه باهوش:
بررسيهاى علمى نشان داده‏اند كه وضع هوشى آنها در سطحى متوسط و حتى بالاتر از حد متوسط است. وسواسى‏هايى كه داراى هوش اندك و يا با درجه ضعيف باشند بسيار كمند بر اين اساس رفتار آنها نبايد حمل بر كم‏هوشى شان شود.
ج) در رابطه با اعتقاد:
د) در رابطه با شخصيت و محيط:
تجارب نشان داده‏اند آنهايى كه در زندگى شخصى حساس‏ترند امكان ابتلايشان به بيمارى وسواس بيشتر است و غلبه وسواس بر آنها زيادتر است. در بين فرزندانى كه والدينشان معمولا محكومشان مى‏كنند اين بيمارى بيشتر ديده مى‏شود.
پاره‏اى از تحقيقات نشان داده‏اند كه شخصيت والدين و حتى صفات ژنتيكى، روابط همگن خويى و محيطى در اين امور مؤثرند بهمين نظر وسواس در بين دوقلوهاى يكسان بيشتر ديده مى‏شود تا در ديگران، اگر چه ريشه‏هاى اساسى و كلى اين امر كاملا مشهود نيست.
مساله شخصيت را اگر با دامنه‏اى وسيعتر مورد توجه قرار دهيم خواهيم ديد كه اين امر حتى در برگيرنده افراد و اشخاص از نظر جوامع هم خواهد بود. وسواس بر خلاف بيمارى هيسترى است كه اغلب در جوامع عقب نگهداشته شده ديده مى‏شود، در جوامع بظاهر متمدن و پيشرفته و حتى در بين افراد هوشمند هم بميزانى قابل توجه ديده مى‏شود.
ريشه‏هاى خانوادگى وسواس
در مورد ريشه و سبب اين بيمارى مطالب بسيارى ذكر شده كه اهم آنها عبارتند از وراثت، شخصيت زير ساز يا الحاقى، وضع هوشى، عوامل اجتماعى، عوامل خانوادگى، عوامل اتفاقى، رقابت‏ها، منع‏ها و... كه ما ذيلا به مواردى از آن اشاره مى‏كنيم.
الف) وراثت:
تحقيقات برخى از صاحبنظران نشان داده است كه حدود چهل درصد وسواسيها، اين بيمارى را از والدين خود به ارث برده‏اند، اگرچه گروهى ديگر از محققان جنبه ارثى بودن آن را محتمل دانسته و قايل شده‏اند، انتقال زمينه‏هاى عصبى مى‏تواند ريشه و عاملى در اين راه باشد.
ب) تربيت :
در اين مورد مباحثى قابل ذكرند كه اهم آنها عبارتند از:
1- دوران كودكى:اعتقاد گروهى از محققان اين است كه پنجاه درصد وسواس‏هاى افراد در سنين جوانى و پس از آن از دوران كودكى پايه‏گذارى شده و تاريخچه زندگى آنها حاكى از دوران كودكى ويژه‏اى است كه در آن كشمكش‏ها و مقاومت‏ها و سرسختى‏هاى فوق العاده وجود داشته و كودك در برابر خواسته‏هاى بزرگتران تاب مقاومت نداشته است.
2- شيوه تربيت:در پيدايش گسترش وسواس براى شيوه تربيت والدين نقش فوق العاده‏اى را بايد قايل شد. بررسيها نشان مى‏دهد مادران حساس و كمال جو بصورتى ناخودآگاه زمينه را براى وسواسى شدن فرزندان فراهم مى‏كنند و مخصوصا والدينى كه رفتار طفل را بر اساس ضابطه خود بصورت دقيق مى‏خواهند و انعطاف پذيرى كمترى دارند در اين رابطه مقصرند. تربيت‏خشك و مقرراتى در پيدايش و گسترش اين بيمارى زياد مؤثر است. نحوه از شير گرفتن كودك بصورت ناگهانى، گسترش آموزش مربوط به نظافت و طهارت و كنترل كودك در رفتار مربوط به نظم و تربيت و دقت او هم در اين امر مؤثر است.
3- تحقير كودك:عده‏اى از بيماران وسواسى كسانى هستند كه دائما اين عبارت به گوششان خورده است كه: آدم بى عرضه‏اى هستى، لياقت ندارى، در خور آدم نيستى، بدرد زندگى نمى‏خورى... و از بابت عدم لياقت‏خود توسط والدين، مربيان، خواهران، و برادران ارشد ركوفت‏شنيده و تنبيه شده‏اند. اين گونه برخوردها بعدا زمينه را براى ناراحتى عصبى و يا وسواس آنها فراهم كرده است.
4- ناامنى‏ها:پاره‏اى از تحقيقات نشان داده‏اند برخى از آنها كه دوران حيات كودكى آشفته‏اى داشته و با ترس و نا امنى همساز بوده‏اند بعدها به چنين بيمارى دچار شده‏اند. آنها در مرحله كودكى وحشت از آن داشته‏اند كه نكند كار و رفتارشان مورد تاييد والدين و مربيان قرار نگيرد. اينان در دوران كودكى براى راضى كردن مربيان خود مى‏كوشيدند و سعى داشته‏اند كه دقتى افراطى درباره كارهاى خود روا دارند و در همه مسائل، با باريك‏بينى و موشكافى وارد شوند.
5- منع‏ها:گاهى وسواس فردى بزرگسال نشات گرفته از منع‏هاى شديد دوران كودكى و حتى نوجوانى و جوانى است. مته بر خشخاش گذاردن والدين و مربيان، ايرادگيريهاى بسيار، توقعات فوق العاده از زير دستان، اگر چه ممكن است كار را برطبق مذاق خواستاران پديد آورد معلوم نيست عاقبت‏خوش و ميمونى داشته باشد.
6- خانواده افراد وسواسى: بررسيها نشان داده‏اند:
- اغلب وسواسى‏ها والدين لجوج داشته‏اند كه در وظيفه خواهى از فرزندان سماجت‏بسيار نشان مى‏داده‏اند.
- ايرادگير و عيبجو بوده‏اند اگر مختصر لغزشى از فرزندان خود مى‏ديدند، آن را به رخ فرزندان مى‏كشيدند.
- خسيس و ممسك بوده‏اند به طورى كه كودك براى دستيابى به هدفى ناگزير به شيوه‏اى اصرارآميز بوده است و بالاخره افرادى كم گذشت، طعنه زن، ملامتگر، بوده‏اند و كودك سعى مى‏كرده خود را در حضور آنها دائما جمع و جور كند تا سرزنش نشود.
درمان :
براى درمان مى‏توان از راه و رسم‏ها و وسايل و ابزارى استفاده كرد كه يكى از آنها تغيير محيطى است كه بيمار در آن زندگى مى‏كند.
1- تغيير آب و هوا: دور ساختن بيمار از محيط خانواده و اقامت او در يك آسايشگاه و واداشتن او به زندگى در يك منطقه خوش آب و هوا براى تخفيف اضطراب و درمان بيمار اثرى آرامش بخش دارد و اين امرى است كه اولياى بيمار مى‏توانند به آن اقدام كنند.
2- تغيير شرايط زندگى:از شيوه‏هاى درمان اين است كه زندگى بيمار را در محيطى ديگر بكشانيم و وضع او را تغيير دهيم. او را بايد به محيطى كشاند كه در آن مساله حيات سالم و دور از اغتشاش و اضطراب مطرح باشد و بناى اصلى شخصيت او از دستبردها دور و در امان باشد بررسيهاى تجربى نشان مى‏دهند كه در مواردى با تغيير شرايط زندگى و حتى تغيير خانه و محل كار و زندگى بهبود كامل حاصل مى‏شود.
3- ايجاد اشتغال و سرگرمى:تطهيرهاى مكرر و دوباره‏كارى‏ها بدان خاطر است كه بيمار وقت و فرصتى كافى براى انجام آن در خود احساس مى‏كند و وقت و زمانى فراخ در اختيار دارد. بدين سبب ضرورى است در حدود امكان سرگرمى او زيادتر گردد تا وقت اضافى نداشته باشد. اشتغالات يكى پس از ديگرى او را وادار خواهد كرد كه نسبت‏به برخى از امور بى‏اعتماد گردد، از جمله وسواس.
4- زندگى در جمع:فرد وسواسى را بايد از گوشه‏گيرى و تنهايى بيرون كشاند. زندگى در ميان جمع خود مى‏تواند عاملى و سببى براى رفع اين الت‏باشد. ترتيب دادن مسافرتهاى دستجمعى كه در آن همه افراد ناگزير شوند شيوه واحدى را در زندگى پذيرا شوند، در تخفيف و حتى درمان اين بيمارى مخصوصا در افرا كمرو مؤثر است.
5- شيوه‏هاى اخلاقى:رودربايستى‏ها و ملاحظات فيمابين كه هر انسانى بنحوى با آن مواجه است تا حدود زيادى سبب تخفيف اين بيمارى مى‏شود. طرح سؤالات انتقادى توام با لطف و شيرينى، بويژه از سوى كسانى كه محبوب و مورد علاقه بيمارند در امر سازندگى بيمار بسيار مؤثر است و مى‏تواند موجب پيدايش تخفيف هايى در اين رابطه شوند و البته بايد سعى بر اين باشد كه انتقاد به ملامت منجر نشود روح بيمار را نيازارد. احياى غرور بيمار در مواردى بسيار سبب درمان و نجات او از عوامل آزار دهنده و خفت و خوارى ناشى از پذيرش رفتارهاى ناموزون وسواسى است و به بيمار قدرت مى‏دهد. بايد گاهى غرور فرد را با انتقادى ملايم زير سؤال برد و با كنايه به او تفهيم كرد كه عرضه اداره و نجات خويش را ندارد تا او بر سر غرور آيد و خود را بسازد. بايد به او القا كرد كه مى‏تواند خود را از اين وضع نجات دهد. همچنين بايد به بيمار اجازه داد كه درباره افكار خود اگر چه بى معنى است صحبت كند و از انتقاد ناراحت نباشد.
6- تنگ كردن وقت:بيش از اين هم گفته‏ايم كه گاهى تن دادن به ترديدها ناشى از اين است كه بيمار خود را در فراخى وقت و فرصت‏ببيند و براى درمان ضرورى است كه در مواردى وقت را بر فرد وسواسى تنگ كنند. در چنين مواردى لازم است‏با استفاده از متون و شيوه‏هايى او را به كارى مشغول داريد به امر و وظيفه‏اى او را وادار نماييد تا حدى كه وقتش تنگ گردد و ناگزير شود با سر هم كردن عمل و وظيفه كار و برنامه خود را اگرچه نادرست است‏سريعا انجام دهد. تكرار و مداومت در چنين برنامه‏اى در مواردى مى‏تواند بصورت جدى در درمان مؤثر باشد.
7- زيرپاگذاردن موضوع وسواس:در مواردى براى درمان بيمار چاره‏اى نداريم جز اينكه به او القا كنيم به قول معروف به سيم آخر بزند، حتى با پيراهنى كه آن را او نجس مى‏داند و يا با دست و بدنى كه او تطهير نكرده مى‏شمارد و به نماز بايستد و وظيفه‏اش را انجام دهد. به عبارت ديگر بيمار را وا داريم تا همان كارى را كه از آن مى‏ترسد انجام دهد. تنها در چنين صورت است كه در مى‏يابد هيچ واقعه‏اى اتفاق نمى‏افتد.
شيوه‏هاى اصولى در درمان وسواس:
الف) روانپزشكى:اگر رفتار و يا عمل وسواسى شديد شود نياز به متخصص روانى و درمانگرى است كه در اين زمينه اقدام كند. كسى كه تعليمات تخصصى و تحصيلى‏اش در روان پزشكى او به او اجازه مى‏دهد كه براى شناخت ريشه بيمارى و درمان بيمار اقدام نمايد. علاوه بر اينكه در زمينه ريشه‏يابى‏ها كار و تلاش كرده و دائما در رابطه با خود هم اقداماتى بعمل آورده و لااقل حدود 300-200 ساعتى هم در رابطه با شناخت‏خويش گام برداشته است. اينان اجازه دارند كه در موارد لازم نسخه بنويسند و يا داروهايى تجويز كنند و يا شيوه‏هاى ديگرى را براى درمان لازم مى‏بينند بكار گيرند.

بيماران را گاهى لازم است كه در مؤسسات روان‏پزشكى و گاهى هم در بيمارستان‏ها به طرق روانكاوى و روان‏درمانى درمان نمايند و در موارد ضرور بايد آنها را بسترى نمود. درمان بيمارى براى برخى از افراد بسيار ساده و آسان و براى برخى ديگر بسيار سخت است ; بويژه كه شرايط اقتصادى و اجتماعى بيمار هم در اين امر مؤثر است.
ب) روان درمانى:اين هم نوعى درمان است كه توسط روانكاو يا روانشناس صورت مى‏گيرد و آن يك همكارى آزاد بين بيمار و درمان كننده مبتنى بر اعمال متقابل است كه بر اساس روابطى نسبتا طولانى و طبق هدف و برنامه ريزى مشخصى به پيش مى‏رود. درمان اختلال به‏صورت مكالمه و صحبت و يا هر شيوه مفيدى كه قادر به اصلاح زندگى روانى فرد باشد انجام مى‏گيرد. در اين درمان گاهى هم ممكن است دارو مورد استفاده قرار گيرد. البته اصل بر اين است كه بر اساس شيوه مصاحبه و گفتگو زمينه براى يك تحول درونى فراهم شود.
اصولى در روان درمانى: در روان درمانى افراد، همواره سه اصل مورد نظر است و مادام كه به اين جنبه‏ها توجه نشود امكان اصلاح و درمان نخواهد بود:
الف - اصلاح محيط: و غرض محيط زندگى بيمار، توجه به امنيت آن، بررسى اصول حاكم بر جنبه‏هاى محبتى و انضباطى، نوع روابط و معاشرتها، فعاليتهاى تفريحى، گردشها، تلاشهاى جمعى، مشاركتها در امور،... است.
ب - ارتباط خوب و مناسب:در روان درمانى آنچه مهم است داشتن و يا ايجاد روابط خوب و مناسب همدردى و همراهى، كمك كردن، دادن اعتبار و رعايت احترام، وانمود كردن حق بجانبى براى بيمار، تقويت قدرت استدلال، بيان خوب، خوددارى از سرزنش و... .
ج - روانكاوى و روان درمانى:كه در آن تلاشى براى ريشه‏يابى، ايجاد زمينه براى دفاع خود بيمار از وضع و حالات خود گشودن عقده‏ها، توجه دادن بيمار به ريشه و منشا اختلال خود، القائات لازم و...

 محققان دریافته اند ، ذهن انسان در یک زمان مشخص فقط می تواند بر روی دامنه محدودی از اطلاعات تمرکز کند نه بیشتر و زمانی که ما مسئله ای را از چندین زاویه گوناگون مورد بررسی قرار می دهیم، نیاز به کار بیشتری دارد.

در این بررسی ها، محققان از دو گروه از افراد درخواست کردند در دو زمان متفاوت از روز به خرید بروند، گروه اول هنگام عصر و پس از گذرانیدن کارهای معمول روزانه و گروه دوم صبح و قبل از شروع کارها به خرید رفتند.

براساس این گزارش ، گروه اول هنگام عصر برای خرید اتومبیل رفتند. در چنین تصمیم گیریهایی به دلیل تنوع در جنبه های گوناگون از جمله میزان مصرف بنزین، شتاب، قدرت بدنه، راحتی و نرمی حرکت و ...نتوانستند خرید دلخواهی داشته باشند زیرا در این شرایط ذهن ناخود آگاه ، بر ذهن خود آگاه اولویت دارد و این ذهن با خستگی از کار روزانه قادر به ارائه بهترین عملکرد خود نیست.

اما وقتی این افراد هنگام صبح و پس از خواب کامل مورد آزمایش قرار گرفتند، ذهن ناخودآگاهشان که باید به منظور انتخاب بهتر در میان انواع گزینه ها فعال می شد، بهتر کار کرد ، بطوریکه گروه دوم انتخاب مناسب تری داشتند.

برهمین اساس دانشمندان توصیه می کنند، درتصمیم گیریهای اصلی و مهم از آنجایی که باید ذهن ناخود آگاه به کمک ذهن خود آگاه بیاید و با خستگی ما نیز عملکرد خوبی نخواهد داشت ، بنابراین بهتر است اینکار به بعد از خواب یا استراحت کامل موکول شود

پوکی استخوان بیماری شایعی است که در حدود 50% زنان بالای 45 سال و 90% زنان بالای 75 سال مشاهده میشود. دستگاههای سنجش تراکم استخوان دو عامل چگالی معدنی استخوان (BMD) و محتوای معدنی استخوان(BMC)  را سنجیده آنها را با نمونه ایده ال افراد هم سن  و هم جنس بیمار یا افراد جوان سالم20-25 ساله  مقایسه کرده ،پوکی استخوان را بررسی می کنند. این دستگاهها با مقایسه BMD بیمار با متوسط افراد هم سن و هم جنس وی ، همچنین با مقایسه BMD بیمار با متوسط افراد جوان سالم 25 تا 30 ساله با بیشترین چگالی استخوان دو معیار زیر را تعریف می کنند:

معیارT : اختلاف BMD بیمار با متوسط افراد جوان سالم 25 تا 30 ساله

معیارZ : اختلاف BMD بیمار با متوسط افراد هم سن و هم جنس

  سازمان بهداشت جهانی برای معیار T چهار دسته پوکی استخوان را ذکر می کند:

1-     پوکی استخوان established  2.5- > معیار T .. شکستگیهای کوچک استخوانی

2-     پوکی استخوان osteoporosis  2.5- > معیار T 

3-     پوکی استخوان مقدماتی osteopenia  1- > معیار T >2.5-

4-     نرمال  1- > معیار T

با پیشرفت فن آوری نوین برخی بیماریهایی که در سالهای نه چندان دوردرمان شناخته شده ای نداشتند،دیگر نگران کننده نیستند. از جمله این روشهای درمانی میتوان به چاقوی گاما اشاره کرد. این عبارت که نخاع ،مغز یا کمر بیماری را با چاقوی گاما یا اشعه جراحی کرده اند را هر روز میشنویم . آیا چاقوی گاما نوعی چاقوی جراحی است که در دست جراح متبحر برای دریدن بیماران مورد استفاده قرار می گیرد؟

Lars leksel سوئدی اول بار در سال 1968 این دستگاه 18 تنی را معرفی کرد. این دستگاه بافتهای دچار ضایعه را با تابش 201 باریکه اشعه گامای کبالت 60 رادیو اکتیو از بین می برد. 201 منبع کبالت 60 روی سطح یک کره قرار دارند،دستگاه... از طریق یک کلاه ایمنی سنگین و محافظت شده که قطر سوراخهای آن از 4 تا 18 میلی متی متغیر است اشعه گاما را به بافتهای بدن رسانده ،تابش آنها در مرکز کره متمرکز می شود. لذا این کلاه نقش تمرکز دهنده باریکه های اشعه یونیزه کننده را بر عهده دارد. در این میان هدف درمان ضایعات غیر قابل جراحی یا دور از دسترس جراح است.

       نویسنده مطلب: دکترمحمدافراسیابی نورولوژیست بیمارستان فجر مریوان

 بلا خره توانستیم به اتفاق تنی چند از همکاران تدارک اردوی تفریحی را فراهم نماییم حدود 21 نفر از همکاران با وسیله نقلیه و هزینه شخصی وبا پیگیریهای ویژه همکار انی که انرژی و شوق بیشتری برای اینگونه کارها دارند (خصوصا کاک فایق )صبح روز 20 فروردین 85 راهی بام کردستان شدیم ،جایی که آکنده از تمام زیبایی ها و تجسم کلام و شعر شاعران غزل سرا و ترانه های فولکلور آکنده از عشق و محبت بی غل و غش  مردمان  این منطقه میباشد .دامنه های سرسبز تته و هزارانی که با بوته های گیاهی پر پشت و لاله های واژگون مزین و آراسته شده بود پذیرای این جمع صمیمی بود ،صمیمی که  میگویم اغراق نمیکنم ،چون حتی کسانی که اندک کدورت و دلخوری هم  داشتند ناخودآگاه از شمیم عطر و بوی این سرشت پاک قلب های خویشتن را صیقلی می دادند و دروازه دل خود را در کمال سخاوت به روی هم می گشودند. مواهب و شکوه طبیعت را با هم سیر کردن و با هم تفسیر کردن و گاهی در قالب استعاره های شاعران بومی بیان کردن ،دمی ترنم آوازهای محلی و دمی از خاطرات گفتن ،دمی برف بازی و لحظاتی پای داستانهای کاک ظهراب سکوت کردن و ناگهان صدای خنده های از ته دل دوستان ، که کوهستان نیز با پژواک خود با ما هم آوا می شد، همه و همه با عطرناشی از پخت و پز جوجه کباب نگاهها را بسوی کاک فایق و احمد و دیگر دوستانی که این بساط را در نهایت خوش سلیقگی اداره میکردند معطوف  می ساخت .... حال شما بگویید آیا حق ندارم باز هم به آن لحظات به یاد ماندنی غبطه بخورم؟ و کاش مجبور نبودم اینو بگم و هر وقت اراده می کردیم گرد آوردن این جمع صمیمی و تدارک چنین گردشهایی به راحتی امکان پذیر می شد....

این هم عکسی یادگاری بر فراز" هزارانی":

بیماریهای مسری

یکی از وسیعترین گروه بیماریها، بیماریهای مسری هستند که عوامل بیماری زا مثل باکتری، قارچ، ویروس، انگل و ... مسبب این دسته از بیماریها می‌باشند. بیماریهای انگلی جزو بیماریهای مسری نیستند؛ اما بیشتر با این دسته از بیماریها مرتبطند. بیماریهای انگلی را پروتوزوآ و کرم ایجاد می‌کند. از جمله بیماریهای مسری عبارتند از: آنفلوانزا، مالاریا، وبا، حصبه، اسهال خونی، سرخک، آبله مرغان‌، طاعون، سل، بیماریهای مقاربتی، ایدز، سارس (ناهنجاری شدید دستگاه تنفسی)، هپاتیت (یرقان) و ... .

بیماریهای ژنتیکی

بیماریهای ژنتیکی، دسته دیگری هستند که به دلیل حضور یا عدم حضور یک ژن خاص در DNA، ایجاد می‌شوند. از جمله بیماریهای ژنتیکی عبارتند از: هموفیلی، کم خونی، تالاسمی، سندرم داون، کور رنگی، شب کوری و ... .

بیماریهای سمی

بیماریهای سمی به دلیل مواجه شدن با مواد سمی موجود در طبیعت حادث می‌شوند. مثل مسمومیت دارویی، مسمومیت غذایی، مار گزیدگی، زنبور گزیدگی و ... .

بیماریهای ناشی از سوء تغذیه

این بیماریها به دلیل فقدان یا کمبود مواد مغذی در رژیم غذایی افراد بوجود می‌آید. بیماریهای بری بری، اسکوروی، راشیتیسم (نرمی استخوان)، کم خونی ناشی از فقر آهن، پوکی استخوان و ... از جمله بیماریهای ناشی از سوء تغذیه هستند.

بیماریهای خودایمنی

بیماریهای ناشی از عملکرد غیر عادی سیستم ایمنی، به دلیل حمله دستگاه ایمنی بدن به بافتهای خود بدن اتفاق می‌افتد. اسکلرودرما ، سفت شدگی بافتها و ... از این دسته‌اند.

بیماریهای روانی

بیماریهایی هم وجود دارند که صرفاً زاییده افکار و عقاید شخصی هستند، مثل پاره‌ای از بیماریهای روانی. عمده ناهنجاریهای عصبی و بیماریهای روانی عبارتند از: اسکیزوفرنی، ناهنجاری دو قطبی، افسردگی بالینی، ناهنجاری در عمل بلع، جنون، افسردگی پس از زایمان، اضطراب و ... .

بیماریهایی با علل ناشناخته

بیماریهای بسیاری هم وجود دارند که عامل آنها هنوز ناشناخته است. آلزایمر، سرطان‌، ناهنجاری خستگی مزمن و ... از این رده‌ هستند.

سایر بیماریها

جراحات، آسیب دیدگی، معلولیت‌ها، ناقص الخلقه بودن، سکته، عیوب چشم ( نزدیک بینی و دوربینی چشم، آب مروارید)، آرتروز و ... از جمله بیماریهایی هستند که خارج از رده‌بندی اخیر هستند.

  در راستای بهبود امکانات هتلینگ بیماران بستری بیمارستان فجر  تعداد ۸ عدد تخت سه شکن با امکانات همراه اعم از کمد لاکرو تشک و یک عدد تخت عمل امروز   ۸۶/۷/۸  به ناوگان تجهیزاتی این بیمارستان اضافه گردید لازم به ذکر است تا کنون مجموعا" ۴۹ عدد از تخت های بیمارستا ن در طی یکسال گذشته تعویض شده اند.                                    

راس ساعت ۱۲ ظهر امروز ۵/۷/۱۳۸۶ با حضور مدیر شبکه بهداشت و درمان مریوان دستگاه سنگ شکن درون اندامی در بیمارستان فجر راه اندازی و اولین عمل تی یو ال روی یکی از مدد جویان این مرکز با موفقیت انجام شد.با راه اندازی این امکانات در بیمارستان فجر مریوان مشکل مراجعه عده کثیری از بیماران نیازمند خدمات اورولوژی مرتفع خواهد شد.ضمن تبریک به مردم شهرستان و جامعه بهداشت و درمان امیدواریم با نظر مساعد مسئولین مربوطه در جهت نوسازی و توسعه ساختمان قدیمی این بیمارستان گامهای اساسی برداشته شود.

مرگ بي صدا

تصادفات ، دومين عامل مرگ و مير در ايران

كدام يك مقصر است ؟

(فرهنگ ، ماشين ،جاده ويا ... )

                             * چاپ شده در هفته نامه وانیار

روزدوشنبه  2م مهرماه هركس از چهاررا بيمارستان مريوان عبور مي كرد حتما متوجه شلوغي جمعيت در حياط بيمارستان فجر مي شد و ناخودآگاه مجبور مي شد از پشت نرده ها نظاره گر يك جمعيت چندصد نفري كه چهره هاي نگران  داشتند و مادران و پدراني كه باصداهاي بلند گريه و زاري مي كردند، باشد. اين جمعيت گريان  بخاطر تصادف دو دستگاه ميني بوس در حوالي سروآباد كه منجر به كشته و زخمي شدن بيش از 30 نفر شده بود، به دنبال اقوام فوتي و مجروحي خود به بيمارستان آمده بودند .  با ديدن اين صحنه به اين فكر افتادم اگر مي شد در همين لحظه كه جمعيت تصادف ديده  دورهم جمع شده اند يك كارشناس حوادث رانندگي ابعاد و علل عمده تصادفات در مريوان و حومه آنرا برايشان تشريح مي كرد شايد خيلي ها پند مي گرفتند و به نوعي فرهنگ اجتناب از تصادف نهادینه میشد. اما اين ايده تنها يك خيال است حتي هيچ رسانه اي اين مرگها را پوشش نمي دهد ! طبق آمارهاي رسمي ساليانه حدود 28 تا 30 هزار نفر در ايران بر اثرسوانح رانندگي جان خود را از دست مي دهند . اين آمار نشان مي دهد كه كشورما اولين رتبه مرگ ومير ناشي از حوادث رانندگي  را نسبت به جمعيت، به خود اختصاص داده است . اگرچه هيچ آمار مقايسه اي در رابطه با ميزان مرگ و مير جاده اي براي جاده هاي مختلف كشور در دسترس نيست اما به احتمال 90 درصد اگرروزي اين مقايسه صورت بگيرد مريوان به نسبت جمعيتي رتبه اول را دركشور خواهد داشت . كه در شكل گيري اين آمار بالا همه عوامل ماشين ، فرهنگ ،جاده و پليس راه و اداره راه مقصرند . در اين ميان دو عامل اصلي يعني فرهنگ و ماشين در كنترل راننده است . نهادينه شدن فرهنگ رانندگي نياز به خرد جمعي دارد و رعايت كردن حق هم ديگر و مانند يك دوست به ماشين روبرويي و پشت سري نگاه كردن زماني اتفاق مي افتد كه اين فرهنگ در ميان همه نهادينه شده باشد . يك راننده به  تنهايي مي تواند جاده را آلوده و مستعد تصادف كند لذا فرهنگ زماني در كاهش سوانح رانندگي تاثير دارد كه عمومي باشد . آمار مرگ و مير ناشي از تصادفات رانندگي مي بايست كمك مي كرد تا نهادهاي آموزشي خاصي بمنظور اصلاح فرهنگ رانندگي  بوجود بیاید و از اين طريق جان مسافران بيگناه و بيخبر را از افتادن به كام مرگ بي صدا نجات مي داد . در هر 24 ساعت مرگ 80 نفر بر اثر سوانح رانندگي در ايران يك فاجعه است . . اگر اين مرگها ناشي از جنگهاي داخلي يك كشور يا جنگ ميان دو كشور مي بود در صدر خبر تمام رسانه اي خبري دنيا قرار مي گرفت و لي اين انسانها بدون هيچ غوغاي خبري بيصدا مي ميرند همه ما بارها صحنه هاي تاسف بار تصادفات رانندگي را ديده ايم و حتي شايد خودمان در يك حادثه ي خونين آسيب ديده باشيم اما تاسف خوردنمان همان چند ساعت اول است و بعد روز از نو روزي از نو . اكثر راننده ها قوانين و مقررات را مي شناسند و هنگامي كه با آنها صحبت مي كني يك كارشناس تمام عيار مي شوند اما متاسفانه فرهنگ رعايت آنرا ندارند اكثرا مي دانند كه سرعت غير مجاز يك عامل عمده در بروز تصادف است اما در همان جاهايي كه تابلوي حداكثر سرعت مجاز 60 كيلومتر در ساعت نصب شده است با سرعت بالاي 100 كيلومتر در ساعت رانندگي مي كنند اتفاقا در همان تصادف دو ميني بوس فوق الذكر يكي از آسيب ديده ها تعريف مي كرد كه من بارها به راننده تذكر دادم سرعتت زياد است و هیواش رانندگي كن اما به حرفم گوش نكرد ! چرا ؟ كاش مي شد همه راننده هاي مريوان را جمع مي كردي و مي آوردي تا گريه ها و ناراحتي هاي خانواده هاي آسيب ديده در اين صحنه ي دلخراش را مي ديدند و من بعد رعايت مي كردند . كار سختي نيست مي توان با كمي صبر و حوصله رانندگي كرد ، حق ديگران را رعايت نمود ، به ماشين هاي ديگر در جلو و عقب خود در جاده احترام گذاشت و شاد و سرحال به مقصد رسيد . پس بياييد از خودمان شروع كنيم و اين فرهنگ را بعنوان يك مهارت اجتناب از تصادف به آن احترام بگذاریم  .