بيمارستان فجر مريوان

ترجمه:ل-احمدی

اکثر ما در برابر انتقاد احساس کوچک شدن کرده و نوعی عصبانیت و رنجش بر ما مستولی میشودبه همین خاطر است که نمی خواهیم ایرادهایی که بر ما وارد میکنند بشنویم. برخی شگردهای گوناگون جهت آمادگی گوش دادن به ایرادهایی که ازمامیگیرند وجود دارد:

-         فکر کردن و آماده شدن

1-     اگر حقیقتی در لابلای ایرادهای عنوان شده باشد،در حقیقت دلیلی برای عصبانیت وجود ندارد.این فرصتی را برای شما فراهم میکند که اراده خویش را تقویت نموده و خوب است بدانیم مضمون انتقاد به ما می فهماند که در زمینه آنهاو دانستن بیشتر به دنبال معلومات رفته و یاد بگیریم و گر نه مدام بایستی کاری را توام با ایراد و نقص است راگیریم. برای تحقق این مهم بایستی مابین کسی که ایراد میگیرد با چیزهایی که میگوید مرزبندی و تفاوت قایل شویم وانتقاد را خاص شخصیت ندانیم. دنیا چقدر ملال آور میشد اگر هیچ کس اشتباهی مرتکب نمیشد،در واقع اشتباه کردنبخشی از فرایند رشد شخصیت ماست.

2-     اگر هیچ حقیقتی در ایرادها وجود نداشته باشد:

  یا شاید ایرادهای عنوان شده بی ارتباط باشند،اگر چنین باشد باز هم هیچ دلیلی برای خشم و عصبانیت وجود ندارد، شما در ارتباط با این موضوع نظر خاص خود را داریدو مهمترین مسئله این است کهدر درون خویش این را بدانید که شما چی میگویید وکجایید ، که شما راست گفته ایدبر اساس اطلاعاتی که بدست آورده ایدو موضوع را بیان نمده اید.چه دنیای ملال آوری میشد اگر همه ما مواضع و آرزوها ی یکسانی را در مقابل تمام مو ضوعها داشتیم. آنچه ما از این مبحث یاد می گیریم این است کهمقابله و پیوندهای ما با منتقدینمان روشن تر و بهتر خواهند شد اگر مواضعتان در آینده به این صورت باشد.

 واما همه ما و شما دوستان و همکاران گرامی : هرگز هنگامی خود در وضعیت مناسبی نیستیم ایراد نگیریم، و ما بین واژه ها و شخص تفاوت قایل شویم.در اماکن عمومی و نزد مردم دیگران را ستایش کن اما ایرادهایش را نزد خودش و به تنهایی بازگو.